Horror Diary
วันที่ 17 ธันวาคมเป็นวันเกิดของเพื่อนฉัน เราไปฉลองวันเกิดกันที่ร้านอาหารกึ่งผับในตัวเมือง หลังจากไปส่งเพื่อนที่บ้านแล้ว ฉันก็ขี่รถมอเตอร์ไซต์กลับบ้านตามปกติ ตอนนั้นน่าจะประมาณ 5 ทุ่มครึ่งได้ บ้านฉันอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง ก่อนจะถึงทางเข้าหมู่บ้าน ฉันจะต้องผ่านสวนสาธารณะขนาดย่อมๆ แห่งหนึ่งทุกครั้ง และใกล้กับสวนสาธารณะจะเป็นวัด ปกติฉันกลับบ้านค่อนข้างดึกอยู่แล้ว แต่เวลากลับจะพยายามเลี่ยงไม่ผ่านไปถนนที่ติดกับวัดเพราะมันค่อนข้างเปลี่ยว แต่วันนี้ ฉันเลี้ยวรถมาโดยไม่ได้ตั้งใจและอากาศก็หนาวเกินกว่าจะกลับไปอ้อมมาอีกทาง ฉันขี่รถมาเรื่อยๆ จนถึงโค้งวัด... หมาหลายตัวไม่รู้ว่ามาจากไหน วิ่งไล่กันออกมาจากข้างทาง ฉันบีบแตรไล่มัน บางตัวก็หลบแต่บางตัวไม่ หมา2-3ตัวหอนขึ้นมาพร้อมกัน ฉันไม่ได้สนใจพวกมันนัก แต่เพื่อความปลอดภัยฉันก็เตะขาเหยียบด้านหลังที่มีไว้สำหรับคนซ้อนขึ้น เหตุที่ต้องทำอย่างนี้ก็เพราะ ที่สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นบึงเก่า พวกที่ชอบกินเหล้าแล้วเมาตกลงไปตายก็หลายคน มีอยู่วันนึงเด็กโรงเรียนประจำจังหวัดซึ่งเป็นรุ่นพี่ของฉัน ขี่มอเตอร์ไซต์กลับบ้านทางนี้เหมือนกัน แต่ตอนนั้นมันไม่ดึกเท่านี้หรอก น่าจะซักประมาณ 3 ทุ่มได้ พี่เค้าเล่าว่าขี่มอเตอร์ไซต์อ้อมบึงมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกประหลาดใจว่าทำไมไม่หลุดจากถนนรอบบึงสักที แล้วรถที่แล่นมาค่อนข้างเร็วก็หนักขึ้นเรื่อยๆ..และมากขึ้นเรื่อยๆ... พี่คนนี้แกเป็นคนกลัวผี แกก็นึกไปว่ามีผีมานั่งกับแกรึเปล่า ด้วยความกลัว แกก็เลยลองเตะขาเหยียบด้านหลังขึ้น (พอถามแกว่าทำไมถึงคิดว่าวิธีนี้จะได้ผล..แกบอกว่าแกไม่รู้ รู้แต่ว่าแกรู้สึกว่าแกควรจะทำแบบนี้ในเวลานั้น) ทันทีทันใดนั้นแกบอกว่ารู้สึกวูบมองอะไรไม่เห็นไปชั่วอึดใจหนึ่ง แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองเปียก จากนั้นก็ได้ยินสียงคนโหวกเหวกโวยวายรอบตัวแก แล้วก็รู้สึกเหมือนถูกดึงขึ้นมา พอตั้งสติแล้วมองไปรอบๆ ก็เห็นชาวบ้านกำลังช่วยกันลากตัวแกขึ้นมาจากบึง อีกกลุ่มก็กำลังช่วยกันลากรถมอเตอร์ไซต์ของแกขึ้นมาด้วยเหมือนกัน พี่คนนี้แกทั้งงงทั้งตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ มีเสียงคนถามแกว่าแกนึกยังไงถึงขี่รถลงบึง เพราะมีชาวบ้านแถวนั้นตั้งวงกินเหล้ากันอยู่แล้วก็เห็นแกตั้งแต่แกขี่รถอ้อมบึงแล้วขี่ลงบึงไปนั่นแหละ เค้าถึงพากันลงไปช่วยแกทัน ตั้งแต่นั้นมาพวกเราที่ได้ฟังเรื่องนี้เวลากลับบ้านดึกๆ หรือจำต้องขี่รถผ่านพื้นที่เสี่ยง (...เสี่ยงต่อการถูกผีหลอก ฯลฯ) ก็จะพากันเตะขาเหยียบด้านหลังขึ้นโดยอัตโนมัติ....จบ เอ๊ยยย...ไม่ใช่ อันนั้นมันเรื่องที่ฉันนึกขึ้นได้ตอนที่กำลังผ่านสวนสาธารณะนี้ (ก็บึงเก่าที่ว่ามานั่นแหละ) ในคืนนี้ต่างหาก หลังจากหลบฝูงหมาประหลาดนั่นมาได้แล้วอย่างปลอดภัย ฉันก็โล่งใจเพราะทางข้างหน้ามีไฟสว่างไสวไม่น่ากลัว แต่ฉันคิดผิด... ใกล้จะถึงหมู่บ้านจัดสรรจะมีทางรถไฟอยู่ ถนนช่วงทางรถไฟนี้จะค่อนข้างขรุขระ รถทุกคันจะชะลอตรงนี้เพื่อป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับตัวรถและอวัยวะภายในของคุณ ด้านข้างของถนนจะมีท่อปูนกลมๆอันใหญ่ คุณนึกออกไหม ที่เป็นท่อซีเมนต์น่ะ วางอยู่ข้างทาง 2-3 อัน ฉันขี่รถมาจนถึงทางรถไฟก็เลยชะลอรถให้ช้าลง ตาก็มองไปเรื่อยเปื่อยมองซ้ายมือเป็นท่อซีเมนต์ ทีแรกก็ไม่ได้สนใจ เพราะฉันเห็นเป็นวัตถุอะไรสักอย่างอยู่บนท่อซีเมนต์นี้ ฉันเข้าใจว่าเป็นขยะที่ชาวบ้านแถวนี้เอามากองทิ้งไว้รึเปล่า ตาเจ้ากรรมมันดันหาเรื่องน่ะสิ พอหันไปมองเต็มๆ มันไม่ใช่ขยะ... แต่ที่ฉันเห็นน่ะเป็นผู้ชายแก่ แล้วก็ผอมมากๆ อืมม..ผอมเหมือนพวกเอธิโอเปียที่คุณเคยเห็นในนิตยสารนั่นแหละ เนื้อตัวสกปรกมอมแมม และมีสีแดงๆเหลืองๆคล้ำๆดูเหนียวๆทั่วตัว ชายตนนี้นั่งชันเข่าขึ้นข้างหนึ่งและก้มหน้าอยู่บนท่อซีเมนต์นั่นแหละ ฉันรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติ และนี่ไม่ใช่คน ฉันคิดว่าตับไตใส้พุงฉันคงจะอักเสบไปแล้วหลังจากที่บึ่งรถกลับบ้านแบบที่ถนนบนดวงจันทร์ก็หยุดฉันไม่ได้ น้ำตาฉันไหลออกมาตอนที่ฉันถึงบ้านแล้ว ใจหายวาบขนหัวลุกตลอดเวลา รู้สึกทั้งเศร้าและกลัวในขณะเดียวกัน มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ได้ ฉันคิดว่าคนที่เคยเจอผีของจริงน่าจะรู้ว่ามันเป็นยังไง หรืออาจจะรู้สึกต่างออกไป แต่เวลาที่ฉันเจอ อาการเหล่านี้จะปรากฏออกมา และฉันไม่เคยชอบมันเลยจริงๆ ฉันอาบน้ำและเข้านอน พยายามปลอบใจตัวเองว่าฉันอาจจะตาฝาด พอตอนเช้าไปทำงานฉันผ่านทางเดิม ท่อปูนพวกนั้นยังตั้งอยู่ที่เดิม แต่มันตั้งอยู่น่ะ คุณนึกภาพออกไหม ท่อปูนที่ถูกตัดเป็นท่อน ถ้ามันอยู่ในแนวนอนคุณจะลอดเข้าไปนั่งเล่นได้ แต่ถ้ามันตั้งอยู่มันจะกลวงตรงกลาง และนอกจากว่าคุณจะเอาไม้มาพาดบนปากท่อคุณถึงจะนั่งอยู่บนนั้นได้...เมื่อคืนนี้ไม่มีอะไรพาดอยู่บนปากท่อ แต่ชายตนนั้นนั่งได้ !!!