ผีคุณยาย
สวัสดีค่ะพี่ป๋องและทีมงานเดอะช็อค วันนี้น้องมีเรื่องเกี่ยวกับวิญญาณของคุณยายน้องมาเล่าให้ฟังค่ะแต่อาจจะไม่น่ากลัวเหมือนของเพื่อนๆ คนอื่น ๆ นะคะ จะเริ่มเรื่องเลยนะคะ

เรื่องนี้เกิดขึ้นช่วงเดือนพฤศจิกายนเมื่อ 8 ปีก่อน ในคืนวันที่คุณยายของน้องเสียชีวิต คืนนั้น น้องได้ยินเสียงสุนัขหอน ซึ่งเป็นเสียงที่ดังและยาวนานมาก จริงๆ แล้วน้องคิดว่าน้องได้ยินเสียงตั้งแต่ช่วงประมาณ ตี 1 กว่า จนถึงตี 3 ซึ่งเสียงสุนัขหอนนั้นทำให้น้องนอนไม่หลับเลยค่ะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างแปลกมากที่น้องจะได้ยินเสียงได้ชัดเหมือนอย่างคืนนั้น ( ก่อนอื่นน้องต้องขออธิบายก่อนว่าบ้านของน้องเป็นบ้านตึกแถว 4 ชี่นซึ่งในแต่ละชั้นจะแบ่งเป็น 4 ล็อค คือล็อคนอกสุดที่ติดถนนจะเป็นห้องนอนของคุณพ่อคุณแม่ของน้อง ถัดมาก็จะเป็นห้องนอนของน้อง ห้องถัดไปก็จะเป็นลานโล่งซึ่งจะใช้เป็นที่พักผ่อน และล็อคสุดท้ายก็คือห้องน้ำ ) ซึ่งห้องนอนของน้องและพ่อแม่ของน้องนั้น ก็จะติดแอร์ห้องละ 1 ตัว ซึ่งโดยปกติแล้วน้องมักจะไม่ได้ยินเสียงต่างๆ นอกบ้านเพราะห้องของน้องอยู่ด้านในของบ้าน แต่วันนั้นเสียงสุนัขหอนดังมากๆ จนทำให้น้องกลัวจนต้องพยายามข่มตานอน

ปรากฎว่าช่วงตีสามร่างกายน้องก็ทนไม่ได้ในที่สุดน้องก็หลับไป พอประมาณ ตี 3.15 น้องก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ จากบ้านน้าชายซึ่งเป็นห้องแถวที่อยู่ติดกับบ้านของน้องและเป็นบ้านที่คุณยายของน้องพัก น้าชายบอกให้น้องเรียกคุณแม่ที เพราะว่าคุณยายของน้องช็อคหมดสติ พอคุณพ่อคุณแม่และน้าชายไปโรงพยาบาลได้ไม่นานน้องก็ได้รับโทรศัพท์อีกครั้งจากน้าสะใภ้ว่าคุณยายเสียแล้วนะ คืนนั้นที่บ้านน้องก็ได้จัดทำงานศพให้กับคุณยายที่วัดแถวบ้าน ซึ่งมันเป็นเรื่องแปลกมากที่เวลาคนมาช่วยงานศพคุณยายเค้าก็จะต้องใส่เงินช่วยงานศพ ก็ปรากฎว่า น้องกับคุณพ่อเป็นคนนับกล่องเงิน น้องก็นับทุกวัน จนถึงคืนที่สาม จำนวนเงินของทั้ง 3 วันเป็นจำนวนเงินที่เท่ากันทั้ง 3 วัน น้องก็เลยไปบอกกับพวกน้าของน้อง พวกน้าๆ ก็ลองเอาไปซื้อล็อตเตอรี่ ก็ปรากฏว่าเลขที่ออกก็คือเลขท้าย 3 ตัวของจำนวนเงินที่คนเค้าใส่เงินมาช่วยงาน เรื่องนี้ยังไม่แปลกเท่ากับเรื่องที่น้องไปงานศพคุณยาย คืนที่ 4 พอจะกลับบ้านคุณแม่ก็บอกให้น้องไปเคาะโลงศพเรียกคุณยายกลับบ้านกับเรา น้องก็ไปเคาะ ปรากฏว่าพอน้องเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถ มีความรู้สึกเหมือนมีคนขึ้นรถมาด้วยกันเพราะน้องรู้สึกว่ารถมันขย่มค่ะ แล้วประตูรถก็ปิดเอง น้องก็ยังไม่คิดอะไรแต่ก็มองหน้ากับคุณแม่เหมือนกัน คุณแม่ก็เลยพูดขึ้นมาว่า “แม่กลับบ้านนะ” พอไปถึงบ้าน น้องก็ไปยืนคุยกับน้าชายและน้าสะใภ้ที่หน้าบ้านน้าชาย พี่ป๋องคงจะเคยเห็นประตูบ้านตึกแถวใช่มั้ยคะที่เป็นประตูเหล็กบานพับ 2 ข้าง ตอนที่น้องคุยกับน้าชายนั้น ประตูที่ว่าเนี่ยก็เปิดเอาไว้แง้มค่ะ คือไม่ได้เปิดกว้างมาก คือตัวน้องยืนระหว่างกลางของช่องประตู ทั้ง 2 บาน ส่วนมือน้องก็เกาะประตูไว้ทั้งสองข้าง ปรากฏว่าคุยได้สักพัก น้องรู้สึกว่ามีลมพัดผ่านตัวน้องไป ซึ่งลมมาจากทางด้านหลังของน้องซึ่งเป็นถนนหน้าบ้าน เข้าไปในบ้าน แล้วน้องก็ยังรู้สึกเหมือนถูกผลัก จนตัวน้องเกือบจะพุ่งเข้าไปในบ้านน้าชาย คุณแม่น้องเห็นแล้วก็เลยบอกกับน้องว่า “อย่าไปยืนขวางทางคุณยายสิ ท่านจะเข้าบ้าน” แล้วก็ยังมีเรื่องที่น้องได้กลิ่นปัสสาวะเวลานั่งดูทีวีคนเดียวที่บ้าน ซึ่งตอนที่คุณยายเสีย ท่านก็มีปัสสาวะไหลออกมา ทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าท่านคงมาหาเรื่องของน้องเกี่ยวกับคุณยายยังมีอีกค่ะ แต่ว่ามันยาวมากไว้ค่อยเล่าให้ฟังคราวหน้านะคะ